نخستین تجربه عملیاتی پرتاب و با زیابی جنگنده بر روی ناو هواپیمابر فوجیان آغاز شد
نیروی در یایی ارتش آزادیبخش مردمی چین فاز جدیدی از آزمونهای در یایی ناو هواپیمابر فوجیان را آغاز کرده است. این ناو با واپن ۸۰ هزار تنی، پیشرفتهترین و بزرگترین ناو هواپیمابری است که تا به امروز در کشور چین ساخته شده است.
فوجیان کارخانه کشتیسازی جیانگ نان واقع در شانگهای را ترک کرد و به سمت آبهای باز حرکت نمود. بر اساس گزارشهای منتشر شده توسط مراجع معتبر بینالمللی، در این مرحله از آزمونها، عملکرد منجنیقهای الکترومغناطیسی پیشرفته و سیستمهای کابل مهارکننده با استفاده از جنگندههای بال ثابت ارزیابی خواهد شد. این دسته از آزمایشها برای اولین بار روی این پلتفرم استراتژیک انجام میگیرد.
نخستین تجربه عملیاتی پرتاب و با زیابی جنگنده روی فوجیان
مقامات نظامی چین تا کنون جزئیات دقیقی از برنامه آزمایشی این ناو فاش نکردهاند، با این حال، اگر اخبار منتشره صحت داشته با شند، این نخستین بار خواهد بود که جنگندههای پیشرفته به صورت عملیاتی از روی عرشه فوجیان پرتاب و با زیابی میشوند. کارشناسان نظامی پیشبینی میکنند که پس از اتمام موفقیتآمیز این سری آزمونها، فوجیان میتواند در سال جاری میلادی به صورت رسمی در ناوگان عملیاتی نیروی در یایی چین مستقر گردد.
در مراحل پیشین آزمونها، آثار رد لاستیک روی عرشه ناو مشاهده شده بود که نشاندهنده انجام مانورهای تماس و پرواز توسط پایلوتان چینی بوده است. این مانورها مقدمههای ضروری برای اعتبارسنجی نهایی سیستمهای پرتاب و با زیابی محسوب میشوند.
آخرین مطالب
تعادل قدرت ناوهای هواپیمابر در منطقه
به گزارش نشریه ساوث چاینا مورنینگ پست، با ورود فوجیان به خدمت فعال، نیروی در یایی چین حداقل سه ناو هواپیمابر عملیاتی در اختیار خواهد داشت. در مقایسه، نیروی در یایی ایالات متحده آمریکا در حال حاضر ۱۱ ناو هواپیمابر فعال در ناوگان خود دارد. فوجیان نخستین ناو هواپیمابر چینی است که به جای سیستم پرتاب با اسکى-جمپ از سیستم منجنیق الکترومغناطیسی برای پرتاب جنگندههای سنگینتر و با سوخت و تسلیحات کامل بهره میبرد.
در آزمونهای در یایی قبلی، تمرکز اصلی بر روی اعتبارسنجی سیستمهای ناو، توزیع برق و سایر زیرساختهای حیاتی متمرکز بوده است. با این حال، برنامههای توسعه نیروی در یایی چین تنها به ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس سنگین محدود نمیشود. در سال جاری میلادی، این نیرو از یک کشتی تهاجمی آبیخاکی جدید با نام ۰۷۶ رونمایی کرد که قابلیت جابهجایی بیش از ۴۰ هزار تن محموله را دارد و نیز از سیستم منجنیق الکترومغناطیسی برای عملیات هوایی مجهز گردیده است.
تحلیلگران نظامی معتقدند که توسعه موازی ناوهای هواپیمابر کلاس فوجیان و کشتیهای تهاجمی کلاس ۰۷۶ نشاندهنده یک استراتژی دو مسیره برای قدرتنمایی در دوری است. در حالی که ناوهای هواپیمابر هستی و کلاس سنگین مانند فوجیان برای کنترل پهنههای وسیع اقیانوس و قدرت استراتژیک طراحی شدهاند، واحدهای کلاس ۰۷۶ با قابلیت حمل پهپادهای سنگین و جنگندههای عمودی، نقش تکمیلی در عملیات و کنترل تنگههای حیاتی را ایفا میکنند.
چالشهای فنی و عملیات پیش رو
با وجود پیشرفتهای چشمگیر، یکپارچهسازی کامل سیستم منجنیق الکترومغناطیسی و سیستم با زیابی پیشرفته با مقیاس کامل عرشه فوجیان، چالشهای فنی پیچیدهای را به همراه دارد. مدیریت انرژی برقی عظیم مورد نیاز برای پرتابهای متوالی، استحکام ساختاری عرشه در برابر ضربات مکرر و اطمینان از قابلیت اطمینان سیستمهای نرمافزاری کنترل پرواز، از مهمترین معیارهایی هستند که در این سری آزمونهای در یایی به دقت مورد سنجش قرار میگیرند.
علاوه بر جنبههای فنی، آموزش نیروی انسانی تخصصی شامل پایلوتان، اپراتورهای منجنیق، تیمهای کنترل ترافیک هوایی و واحدهای پشتیبانی لجستیکی، ستون فقرات آمادگی عملیاتی این پلتفرم است. نیروی در یایی چین در سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای بر روی تأسیس مراکز آموزش ساحلی و شبیهسازهای پیشرفته برای آمادهسازی کادرهای مورد نیاز برای عملیات از روی ناوهای مجهز به منجنیق انجام داده است.
تأثیر بر توازن قدرت در آبهای چینی و فراتر
ورود فوجیان به ناوگان عملیاتی، معادله توازن قدرت در آبهای متنازع بر چینی و اقیانوس آرام را به طور قابل توجهی تغییر خواهد داد. قابلیت عملیات با جنگندههای جت پیشرفته و پهپادهای با لینگ و نظارتی با برد طولانی و بار تسلیحاتی با لا، به چین امکان میدهد تا منطقه دفاع هوایی و موشکی خود را صدها کیلومتر در عرض دریا گسترش دهد. این امر مستقیما بر محاسبات استراتژیک قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای تأثیر میگذارد.
مقامات پنتاگون در گزارشهای اخیر خود به صراحت از سرعت توسعه ناوگان هواپیمابر چین ابراز نگرانی کردهاند. اگرچه تعداد ناوهای هواپیمابر آمریکا همچنان برتری عددی و تجربه عملیاتی بسیار بیشتری دارد، اما نرخ تولید و پیشرفت تکنولوژیک چین، شکاف موجود را به سرعت در حال کاهش دادن است. برخی کارشناسان پیشبینی میکنند که تا اواسط دهه ۲۰۳۰ میلادی، چین ناوگان هواپیمابر دومین قدرتمند جهان را پس از ایالات متحده خواهد داشت.
آینده برنامه ناوهای هواپیمابر چین
گزارشهای اطلاعاتی و تحلیلهای با منبع نشان میدهند که کارخانه جیانگ نان در حال حاضر بر روی ساخت یک ناو هواپیمابر چهارم، که احتمالا نام ۰۰۴ را خواهد داشت، کار میکند. این واحد انتظار میرود از محرک هستی بهره ببرد که محدوده عملیاتی نامحدود و قابلیت حمل انرژی بیشتر برای سیستمهای سلاحهای انرژی هدایت شده و را دارهای پیشرفته را فراهم میآورد. طراحی دو جزیرهای جدید، عرشه پهنهبندی شده و سیستمهای مخفیسازی پیشرفته، از ویژگیهای پیشبینی شده برای این ناو نسل بعد است.
به طور موازی، توسعه پهپادهای جنگی وابسته به ناو و سیستمهای پهپادهای خوشهای برای عملیات اسید/دید و استطلاع در عمق خاک دشمن، اولویت دیگر برنامههای نیروی در یایی ارتش آزادیبخش خلق است. یکپارچهسازی این پلتفرمهای بدون سرنشین با جنگندهها در قالب مفهوم، دکترین جنگی جدیدی را شکل میدهد که فوجیان و جانشینانش پلتفرم اصلی اجرایی آن خواهند بود.
نتیجهگیری
شروع فاز جدید آزمونهای در یایی فوجیان، نقطه عطفی تا ریخساز در تا ریخ نیروی در یایی چین محسوب میشود. این ناو نه تنها نماد پیشرفت تکنولوژیک و صنعتی این کشور است، بلکه ابزار اصلی تحقق دکترین دفاع فعال در دوری و حفظ منافع ملی در آبهای دور است. با ادامه آزمایشها و ورود نهایی به خدمت، فوجیان نقش محوری در تغییر معماری امنیتی منطقهای و جهانی ایفا خواهد کرد و رقبا را وادار میسازد تا استراتژیهای مهار و توازن قدرت خود را با زنگری کنند.
END
