اسکای‌لب در ماه مه سال ۱۹۷۳ با استفاده از موشک ساترن به مدار پایین زمین راه‌اندازی شده بود. این ایستگاه متشکل از ماژول فضاپیمای آپولو و ماژول خدماتی بود که به یکدیگر متصل می‌شدند. ماژول خدمات شامل رصدخانه خورشیدی، کارگاه آموزشی و چندین آزمایشگاه علمی می‌بود.
ظرفیت ایستگاه اسکای‌لب برای سه نفر طراحی شده بود و از سه مأموریت حمایتی بهره‌مند شد. مأموریت اول بیست و هشت روز، مأموریت دوم پنجاه و هشت روز و مأموریت آخر چهل و چهار روز به طول انجامید.
در طول این مأموریت پنجاه و نه روزه، خدمه‌ای متشکل از سه فضانورد به تعمیر و نگهداری ایستگاه فضایی ادامه دادند، آزمایش‌های علمی و پزشکی گسترده‌ای را اجرا کردند، یک سپر خورشیدی دو قطبی را نصب نمودند و رکورد قبلی حضور در فضا را بیش از دو برابر کردند.
مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا، موشک‌های ساترن را برای چهار مأموریت اسکای‌لب تأمین کرد و تعداد زیادی از آزمایش‌های ایستگاه فضایی را هدایت نمود. در حال حاضر، مرکز ادغام عملیات محموله بار در مارشال به عنوان مرکز علمی برای ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کند.
این مرکز بیست و چهار ساعته و در تمام روز‌های سال برای حمایت از آزمایش‌های علمی آزمایشگاه‌ی در مدار فعال است. پس از بیست سال حضور مداوم انسان در فضا، ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها می‌دان ثابت فضایی و پله‌ای برای دستیابی به اهداف برنامه آرتمیس باقی مانده است.
