محققان دانشگاه قاهره جزئیات جدیدی درباره یک مومیایی مصری که به زن در حال جیغ‌زدن شهرت دارد، آشکار کرده‌اند. این مومیایی که قدمت آن بیش از سه هزار سال برآورد می‌شود، در سال ۱۹۳۵ در یک تابوت چوبی در مقبره سمنوت، معمار معروف در دوران سلطنت حتشپسوت کشف شده بود.
تحلیل علمی بدنش مومیایی
بر اساس گزارشی که در مجله فرا‌نتیرز منتشر شده، محققان با استفاده از سی‌تی اسکن و کالبدشکافی مجازی، جسد این زن را با دقت بررسی کرده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که قد او در زمان حیات حدود یک متر و ۵۵ سانتی‌متر بوده و در حدود ۴۸ سالگی درگذشته است. همچنین آثار آرتریت خفیفی در ستون فقرات او مشاهده شده است.
نکته شگفت‌انگیز در این مومیایی، حفظ تمام اعضای درونی بدن شامل مغز، دیافراگم، قلب، ریه‌ها، کبد، طحال، کلیه‌ها و روده‌هاست. این امر در دوره مربوطه نادر بوده، زیرا معمولا در فرآیند مومیایی‌سازی اکثر اعضای درونی خارج می‌شدند. مواد مومیایی‌سازی نیز گران‌قیمت و وارداتی بوده که نشان‌دهنده جایگاه اجتماعی بالا فرد است.
<figcaption class="wp-element-caption"این زن با دو حلقه از نقره و طلا به خاک سپرده شده است.علت چهره جیغ‌زده مرگ در رنج شدید
محققان نتیجه گرفته‌اند که چهره بازد‌هان این زن ناشی از فرآیند نادرست مومیایی‌سازی نبوده، بلکه ناشی از اسپاسم جسد یا ریگور مورتیس (مرگ‌خشکی) در لحظه مرگ است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که ماهیچه‌ها در اثر رنج شدید یا شرایط غیر‌عادی در لحظه مرگ قفل شده و در همان حالت بمانند. محققان گمان می‌کنند مومیایی‌سازی در عرض ۱۸ تا ۳۶ ساعت پس از مرگ انجام شده، قبل از اینکه بدن شل شود، بنابراین موقعیت دهان باز در زمان مرگ تا امروز حفظ شده است.
