سکته شنوایی ناگهانی: علائم

سلامتی

آواتار از  علی محمدیWritten by:

سکته شنوایی ناگهانی علائم، دلایل و روشهای درمان عاجل برای جلوگیری از ناشنوایی دائم, تصور کنید سالها با شنوایی طبیعی زندگی کردهاید و ناگهان در یک صبح از خواب بیدار شده و متوجه میشوید یکی از گوشهایتان صدایی را دریافت نمیکند. یا ممکن است شما از پیش دچار کمشنویی ملایم بودهاید که در عرض چند روز به طور کامل تشدید شده و شنوایتان از بین رفته است.

این وضعیت که در واژهنامه پزشکی با نام ناشنوایی ناگهانی حسی-عصبی (SSNHL) یا رایجتر سکته گوش شناخته میشود، معمولاً تنها یک گوش را هدف قرار میدهد و در موارد بسیار کمی هر دو گوش را درگیر میکند.

سکته گوش ناشی از اختلال در عملکرد اندامهای حسی موجود در گوش داخلی (حلزون) است.ین اکثر بیماران طوری است که هنگام بیدار شدن از خواب صبحگاهی، فقدان شنوایی را درک میکنند. برخی دیگر تنها هنگام استفاده از تلفن و قرار دادن گوشه گوشی روی گوش، ناتوانی از شنیدن را متوجه میشوند. در تعداد قابل توجهی از موارد، الأفراد بلافاصله قبل از از دست دادن شنوایی، صدای پیچ بلندی شبیه به انفجار در گوش خود میشنوند.

اهت علائم با مشکلات رایج مانند حساسیت، عفونت سینوس، انباشت وجین یا سرماخوردگی، مراجعه به متخصص را به تعویق میاندازند.

لازم است بدانید که افت ناگهانی شنوایی یک اورژانس پزشکی واقعی است و هر لحظه تاخیر، شانس درمان را کاهش میدهد. آمارها نشان میدهد در حدود نیمی از بیماران، شنوایی به طور خودکار یا جزئی در ظرف یک تا دو هفته بازمیگردد، اما درمان بهموقع (به طور ایدهآل در ۷۲ ساعت اول) احتمال بهبود را به شدت افزایش میدهد. درمانهای با تاخیر بیشتر از دو تا چهار هفته، اغلب با ناتوانی شنوایی دائمی همراه هستند.

شیوع و جمعیت درگیر کارشناسان برآورد میکنند که سالانه بین ۱ تا ۶ نفر از هر ۵۰۰۰ نفر دچار این عارضه میشوند. از آنجا که بسیاری از موارد تشخیص داده نمیشوند، شیوع واقعی احتمالا بالاتر است. سکته گوش میتواند در هر سنی رخ دهد، اما اوج شیوع در افراد بالغ، به ویژه در دهههای چهارم و پنجم عمر (سنی ۴۰ تا ۵۰ سالگی) مشاهده میشود.

عوامل مسبب و عوامل خطر بیش از ۹۰ درصد موارد سکته گوش ایدیوپاتیک (بدون علت مشخص) هستند و تنها در حدود ۱۰ درصد موارد، علت ریشهای شناسایی میشود. عوامل احتمالی شامل موارد زیر میباشند عفونتهای ویروسی و باکتریایی مانند بیماری لایم، مننژیت، قارچ، حصبه، روبلا و ویروسهای هربس. آسیبهای مغزی و سر ضربههای مستقیم به سر یا جراحیهای مغز. بیماریهای خودایمنی مانند سندرم کوگان، لوپوس یا بهجت.

سمیت دارویی (اوتوتوکسیسیته) مصرف داروهای شیمیدرمانی، امینوگلیکوزیدها، دیورتیکهای لولهای و اسپیرین با دوز بالا. اختلالات واسکولار (خونی) واسوسپاسم، تبوز، یا بیماریهای واسکولار. بیماریهای عصبی مالتیپل اسکلروزیس (MS) و میگرن وستیبولار. باروتروما تغییر ناگهانی فشار هوا (پرواز، زیرنویس) با صرورت استاکی. تومورهای حمید شوانوم دهلیزی (نوروم آکوستیک) بر روی عصب شنوایی-استقامتی.

بیماری منیر به دلیل افزایش فشار مایع در گوش داخلی. تفکیک بین یکطرفه و دوطرفه در تشخیص تفریقی حیاتی است؛ افت شنوایی یکطرفه نیازمند رد تومور عصب است، در حالی که درگیری دوطرفه بیشتر به سمت بیماریهای سیستمی یا خودایمنی هدایت میکند.

علائم پیشین و همرختی بالایافت ناگهانی شنوایی، سایر علائم میتوانند به شرح زیر باشند احساس پری یا گیر کردن گوش (گیره گوش) زنگگوشی (تینیتوس) یا وزوز در گوش مبتلا سرگیجه، بیثباتی و دچار ش وستیبولار استفراغ و بوق در موارد شدید فرآیند تشخیص از شنواییسنجی تا MRI برای تشخیص دقیق، مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی (ENT) یا آدیولوژیست ضروری است.

گام اول، بازدید با اتوسکوپ برای رد دلایل رسوباتی (مانند وجین، مایع میانگوشی، سوراخ پردهگوشی) است. استاندارد طلایی تشخیص، آدیومتری تون خالص (PTA) است که باید در ۷۲ ساعت اول انجام شود. معیار تشخیصی کلاسیک، افت شنوایی ≥ ۳۰ دسیبل در حداقل ۳ فرکانس متوالی است. برای درک بهتر، این میزان افت معادل شنیدن مکالمه طبیعی به صورت پچپچ و نامفهوم است.

پس از تایید ناشنوایی حسی-عصبی، برای یافتن علت اساسی، تستهای تکمیلی شامل تحلیل خون (CBC, ESR, CRP, تستهای خودایمنی، ویروسولوژی)، و امآرآی مغز با کنتراست (با برشهای باریک کانال سمعی داخلی) برای رد شوانوم دهلیزی یا تومورهای دیگر درخواست میشود. استراتژیهای درمانی مبتنی بر شواهد ۱. کورتیکواستروئیدها ستون فقرات درمان رایجترین و موثرترین درمان، استروئیدهای کورتیکال است که با کاهش التهاب، ورم و تنظیم واکنش ایمنی عمل میکنند.

دو روش مدیریت وجود دارد سیستمیک (دهانی/تزریقی ورید) معمولاً پریدنیزولون ۱ تا ۱.۵ میلیگرم بر کیلوگرم روزانه برای ۷ تا ۱۰ روز، سپس کاهشی. درونتیمپانیک (تزریق در گوش میانی) تزریق مستقیم دکسامتازون یا متیلپریدنیزولون در گوش میانی. این روش برای بیماران با استطباب برای استروئید سیستمیک (دیابت، فشار خون، استئوپوروز، قرحه معده) یا به عنوان درمان تکمیلی پس از عدم پاسخ به درمان دهانی، گزینه طلایی است.

نشان میدهد اثر آن مشابه درمان سیستمیک است با عوارض سیستمی کمتر. نکته کلیدی درمان باید بلافاصله و ترجیحاً در ۷۲ ساعت اول آغاز شود. تأخیر بیش از ۲ تا ۴ هفته، احتمال بهبود را به شدت کاهش میدهد. ۲. درمانهای علتی و تکمیلی اگر علت اصلی شناسایی شود، درمان هدفمند اعمال میگردد عفونت باکتریایی آنتیبیوتیکهای مناسب (مثل سیفتسون برای لایم/مننژیت). سمیت دارویی قطع فوری داروی مسبب (اگر امکانپذیر باشد).

بیماری خودایمنی ایمونوسوپرسورهای قویتر (سیکلوفسفامید، ریتوکسیماب) تحت نظارت روماتولوژیست. اختلالات خونی/واسکولار ضدتریومبوسیتی، آنتیکوآگولاسیون یا بهبود میکروسیرکولاسیون (مانند پنتوکسیفیلین) در پروتکلهای خاص. ۳. مدیریت موارد مقاوم و شدید در مواردی که شنوایی به شدت کاهش یافته، درمانهای اولیه بینتیجه مانده، یا در سکته گوش دوطرفه، گزینههای شامل سمیعکهای قدرتمند برای تقویت صدا در گوش مبتلا.

سیستمهای CROS/ انتقال صدا از گوش نابینا به گوش سالم. کاشت حلزون برای ناشنوایی عمیق دوطرفه یا یکطرفه با شنوایی بسیار ضعیف که از سمیعک بهرهمند نمیشود. نوروم آکوستیک (شوانوم دهلیزی) یک تفریقی حیاتی در موارد نادر، تومور حمید عصب دهلیزی میتواند به صورت سکته گوش ناگهانی خود را نشان دهد. این تومورها با رشد کند (۱ تا ۲ میلیمتر در سال) میتوانند عصب را فشرده کرده، تقارن شنوایی را برهم زنند و سرگیجه ایجاد کنند.

تشخیص قطعی با MRI مغز با گادولینیوم امکانپذیر است. گزینههای درمان شامل نظارت با MRI سریالی (برای تومورهای کوچک و بدون علائم)، رادیوجراحی استریوتاکتیک (گاما نایف/سایبر نایف) برای توقف رشد، و میکروجراحی برای برداشتن تومور (با هدف حفظ شنوایی و عصب صورت) میباشد. انتخاب روش بستگی به اندازه تومور، سن بیمار، سطح شنوایی باقیمانده و ترجیحات بیمار دارد.

نکات کلیدی برای bệ ân هرگونه کمشنی ناگهانی (حتی اگر گیر کردن گوش فکر میکنید) را جلیالی نگیرید و در کمتر از ۲۴ تا ۴۸ ساعت به متخصص ENT مراجعه کنید. از مصرف خودسرانه قطرههای گوش، آنتیبیوتیک یا قرصهای ضداحساسی بدون دستور پزشک پرهیز کنید. حفظ آرامش، کنترل استرس، مدیریت قند خون و فشار خون، و پرهیز از سیگار و الکل، فرآیند بهبود را تسریع میکند.

در صورت عدم بهبود کامل، ارزیابی شنوایی مجدد و مشورت برای راهکارهای (سمیعک، کاشت حلزون) ضروری است. هشدار مهم این مطلب تنها جنبه اطلاعرسانی و آموزشی دارد و نمیتواند جایگزین نظر، تشخیص و تجویز پزشک متخصص گوش و حلق و بینی یا آدیولوژیست باشد. در صورت بروز هرگونه علائم، بلافاصله مراجعه به مراکز درمانی مراجعه کنید.