راهنمای کامل لارنگوسکوپی روشها، مراحل و نکات مهم بررسی حنجره, لارنگوسکوپی یکی از پرکاربردترین روشهای تشخیصی در پزشکی گوش، حلق و بینی است که به پزشک امکان میدهد حنجره، تارهای صوتی و بافتهای اطراف را به دقت بررسی کند. این اقدام نه تنها برای تشخیص علل رایج مانند سرفه مزمن یا گلودرد، بلکه برای شناسایی مشکلات جدیتر مانند تودهها یا تومورهای حنجره حیاتی است.
در این مقاله به زبان ساده و کامل به بررسی انواع، مراحل انجام، آمادگیها و عوارض احتمالی این تست میپردازیم. لارنگوسکوپی چیست و چگونه انجام میشود؟ لارنگوسکوپی روشی است که در آن پزشک با استفاده از ابزاری به نام لارنگوسکوپ، تصویر مستقیم یا ویدیویی از حنجره (جعبه صوتی) تهیه میکند. حنجره عضوی است در قسمت بالای تراکه و پشت گلو که در تولید صدا، تنفس و جلوگیری از ورود غذا به ریه نقش دارد.
مایش میتواند در مطب پزشک (بدون بیهوشی) یا در اتاق عمل (با بیهوشی عمومی) انجام شود.
اصلیترین دلایل و کاربردهای لارنگوسکوپی متخصصان گوش، حلق و بینی یا جراحان سر و گردن این تست را برای اهداف تشخیصی و درمانی تجویز میکنند.
ارزیابی التهابها، ورمها، پولیپها، کیستها یا تومورهای مشکوک به سرطان حنجره. بررسی علت گوشدردهای انعکاسی که منشأ آنها حنجره است. مدیریت مجرای تنفس در موارد اضطراری یا هنگام انتیوباسیون دشوار. انواع لارنگوسکوپی تفاوتها و مزایا بر اساس تکنیک و میزان تهاجمی، لارنگوسکوپی به سه دسته اصلی تقسیم میشود ۱. لارنگوسکوپی غیرمستقیم (آینهای) سادهترین و سریعترین روش است که در مطب و بدون بیهوشی انجام میگیرد.
آخرین مطالب
پزشک از یک آینه کوچک مورب و منبع نور خارجی استفاده میکند تا انعکاس تصویر حنجره را ببیند. این روش معمولاً ۵ تا ۱۰ دقیقه طول میکشد و برای بررسی اولیه بسیار مناسب است، اما دید محدودی نسبت به روشهای دیگر دارد. ۲. لارنگوسکوپی مستقیم با فیبر نوری (انعطافپذیر) اکنون رایجترین روش در بالینی است. یک لوله نازک و انعطافپذیر از راه بینی (بینینگاری) وارد گلو میشود. قبل از انجام، داروی ضداحتقان و بیحسی موضعی به بینی پاشیده میشود.
این روش کمتر از ۱۰ دقیقه طول میکشد، راحتتر از روش آینهای تحمل میشود و دید بسیار شفاف و کامل از حنجره و نازوفارینکس فراهم میآورد. امکان ثبت تصویر و ویدیو برای پرونده بیمار وجود دارد. ۳. لارنگوسکوپی مستقیم سفت (جراحی میکرولارنگوسکوپی) این روش در اتاق عمل و تحت بیهوشی عمومی انجام میشود. پزشک از یک لارنگوسکوپ سفت فلزی استفاده میکند که زبان را به جلو میکشد و اپیگلوت را بالا میآورد تا دید مستقیم و دوچشمی از حنجره فراهم شود.
این روش برای انجام جراحیهای دقیق (میکرولارنگوسکوپی) مانند برداشتن پولیپ، نودول، کیست، بیوپسی از تودههای مشکوک، تزریق چربی یا تزریق باتاکس به تارهای صوتی و انتیوباسیونهای دشوار به کار میرود. مدت زمان آن معمولاً ۳۰ تا ۶۰ دقیقه است. مراحل انجام لارنگوسکوپی از پیشنیازها تا مراقبتهای بعد مرحله اول پیشنیازها و آمادگی قبل از تست برای لارنگوسکوپیهای مطبی (غیرمستقیم و فیبرنوری) معمولاً پیشنیاز خاصی وجود ندارد.
اما برای لارنگوسکوپی مستقیم جراحی تحت بیهوشی عمومی، رعایت موارد زیر الزامی است ناشتا ماندن از شب قبل (معمولاً ۸ ساعت برای غذا و ۲ ساعت برای مایعات صاف). انجام تستهای پیشعملیاتی مانند CBC، کواگولاسیون، و در صورت نیاز عکس سینه یا اکوکاردیوگرافی. توقف سیگار کشیدن حداقل ۱ تا ۲ هفته قبل از جراحی برای بهبود روند بهبود و کاهش ریسک عوارض تنفسی.
مشورت با پزشک برای توقف داروهای ضدخونریزی (مانند وارفارین، آسپرین، کلوپیدرل) یا داروهای گیاهی خاص. حضور یک همراه برای مراقبت و انتقال بیمار به خانه پس از بیهوشی. مرحله دوم حین انجام لارنگوسکوپی در محیط مطب (غیرمستقیم یا فیبرنوری) بیمار روی صندلی نشسته و به جلو خم میشود. در روش فیبرنوری، داروی بیحسی و ضداحتقان به بینی پاشیده میشود (طعم تلخ دارد). لوله انعطافپذیر به آرامی از بینی عبور داده میشود.
ممکن است حس خارش، سرفه یا اشکریزی ایجاد شود که موقتی است. پزشک ممکن است از بیمار بخواهد صدا بدهد (مثلاً حرف ا را طولانی بگوید) تا حرکت تارهای صوتی ارزیابی شود. در صورت نیاز، از طریق کانال کاری دستگاه، بیوپسی گرفته یا جسم خارجی خارج میشود. در اتاق عمل (مستقیم سفت) بیمار تحت بیهوشی عمومی کاملاً بیحسی است. لارنگوسکوپ سفت وارد دهان شده و حنجره به طور مستقیم دیده میشود.
پزشک با استفاده از میکروسکوپ یا دوربین اندوسکوپی، عمل جراحی را با دقت بالا انجام میدهد. در پایان، ممکن است لوله تنفسی (انتیوباسیون) برای مدتی کوتاه در تراکه بماند. مرحله سوم مراقبتهای پس از لارنگوسکوپی پس از تستهای مطبی بیحسی بینی و گلو به دلیل داروی موضعی تا ۲۰ تا ۳۰ دقیقه باقی میماند. در این مدت از خوردن و نوشیدن خودداری کنید تا ریسک اسپیراسیون (ورود غذا به ریه) از بین برود.
ممکن است گلودرد خفیف، خشکی یا سرفه خفیف برای چند ساعت باقی بماند. بیمار میتواند بلافاصله به فعالیتهای روزمره بازگردد. پس از لارنگوسکوپی مستقیم (جراحی) بیمار در اتاق بیداری (ری) تحت نظارت قرار میگیرد تا اثرات بیهوشی از بین برود. گلودرد، صداهای خفه، حس گلودرد یا خونی بودن سرفه در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول طبیعی است. استراحت صدا (سکوت کامل یا کمحدیثی) برای ۳ تا ۷ روز بر اساس دستور پزشک الزامی است.
مصرف داروهای ضدالتهاب، ضداسید یا آنتیبیوتیک طبق نسخه پزشک. مراجعه فوری در صورت تب، سرفه خونی زیاد، تنگی نفس شدید یا بلع ناتوان. عوارض جانبی و ریسکهای احتمالی لارنگوسکوپی روشی بسیار ایمن است، اما مانند هر اقدام پزشکی، ریسکهایی دارد مطبی/فیبرنوری تحریک موقت گلو، سرفه، خفگی موقت، رینیت (بینیریزی)، یا واکنش به داروی بیحسی. پرفوراسیون (سوراخ شدن) بافتها بسیار نادر است.
مستقیم تحت بیهوشی عوارض بیهوشی عمومی (تهوع، استفراغ، آلرژی)، زخم دهان یا لبها از فشار لارنگوسکوپ، شکستن دندان (به ویژه دندانهای مصنوعی یا ضعیف)، تورم حنجره و تنگی نفس (نادر اما جدی)، و پرفوراسیون مری یا تراکه (بسیار نادر). بیوپسی در لارنگوسکوپی چگونه و چه زمانی؟ اگر پزشک ناحیه مشکوک به نظر برسد، میتواند همزمان با لارنگوسکوپی (معمولاً مستقیم سفت در اتاق عمل، گاهی فیبرنوری) نمونهای از بافت برداشت کند.
این کار با موچینهای مخصوص یا لیزر انجام میشود. نمونه به پاتولوژی ارسال شده و نتیجه نهایی معمولاً در ۳ تا ۷ روز کاری آماده میشود. نتیجه لارنگوسکوپی دیداری بلافاصله به بیمار اطلاع داده میشود، اما تشخیص قطعی تومور به نتیجه بیوپسی بستگی دارد. تفاوت لارنگوسکوپی و اندوسکوپی هر دو از لولههای نوری با دوربین استفاده میکنند، اما حوزه کاربرد متفاوت است لارنگوسکوپی متمرکز بر بازدید حنجره و تارهای صوتی است (از راه دهان یا بینی).
اندوسکوپی (مانند گاستروسکوپی یا برونکوسکوپی) برای بازدید مری، معده، روده یا شعب هوایی به کار میرود. برونکوسکوپی که شعب هوایی را بررسی میکند، از لارنگوسکوپی مستقیم برای عبور از حنجره استفاده میکند. نکات امنیتی و زمان مراجعه مجدد به پزشک اگر پس از لارنگوسکوپی علائم زیر را داشتید، بلافاصله با پزشک تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید تب ۳۸ درجه سانتیگراد یا بالاتر (نشانه عفونت). سرفه خونی مداوم یا خونریزی از دهان/بینی.
تنگی نفس، صداهای خفه ناگهانی یا حس خفگی (نشانه تورم حنجره). گلودرد شدید که با مسکنهای معمول رفع نمیشود. ناتوانی در بلع ریق یا آب. هشدار مهم این مقاله تنها جنبه اطلاعرسانی و آموزشی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا تجویز پزشک متخصص گوش، حلق و بینی نیست. برای هرگونه تصمیم پزشکی با پزشک خود مشورت کنید.
